|
|
Program wychowawczy Szkoły Podstawowej im. Św. Franciszka
Wstęp
Szkoła Podstawowa im. św. Franciszka w Warszawie w działalności dydaktyczno-wychowawczej przyjmuje własny program wychowawczy. Program ten określa tożsamość szkoły i jej specyfikę. Jego podstawą jest Ewangelia, dokumenty Kościoła, myśl pedagogiczna oraz własne doświadczenia wychowawcze. Program wytycza kierunek pracy szkoły. W szkole naucza się i wychowuje. Praca wychowawcza zmierza do takiego przygotowania ucznia, aby potrafił wybierać prawdziwe dobro oraz żyć pełnią człowieczeństwa. W programie wychowawczym fundamentem jest Jezus Chrystus żyjący w Kościele, zaś Dekalog i Błogosławieństwa są wewnętrznymi i wychowawczymi normami.Św. Franciszek z Asyżu, patron szkoły jest wzorem pokornego szukania i przyjmowania prawdy o Bogu, o otaczającym świecie, o drugim człowieku i o sobie samym.
Szkoła wspólnotą wychowującą Wspólnotę szkolną tworzą uczniowie, nauczyciele i rodzice, którzy za najwyższą wartość uznają Boga, kierują się w życiu Ewangelią oraz nauczaniem Kościoła (J 15,1-11). Wszyscy uczestniczą w procesie wychowawczym, gdyż wychowanie jest przede wszystkim obdarzaniem człowieczeństwem - obdarzaniem dwustronnym (Jan Paweł II, List do Rodzin). Dorośli dzieląc się swym człowieczeństwem z dziećmi jednocześnie otrzymują od nich dobro i miłość.
1. Uczniowie stanowią podmiot oddziaływań wychowawczych. Zobowiązani są do:
a) podejmowania trudu zdobywania wiedzy i pracy nad sobą (Syr 51,23), b) posłuszeństwa rodzicom i nauczycielom (Ef 6,1-3; Kol 3,20). c) kierowania się w życiu zasadami Ewangelii
2. Nauczyciele pracujący w szkole są dla uczniów przewodnikami na ścieżkach wiary i nauki. Zobowiązani są do: a) życia wiarą na co dzień i troski o rozwój własnego życia wewnętrznego, b) uczestniczenia w rekolekcjach, uroczystościach i spotkaniach formacyjnych organizowanych przez szkołę, c) rzetelnego realizowania zadań dydaktyczno-wychowawczych i doskonalenia poziomu swoich kwalifikacji zawodowych zgodnie z misją i potrzebami szkoły, d) wspomagania kształtowania osobowości uczniów przez nawiązywanie z nimi bliskiego, przyjacielskiego kontaktu oraz stawianie wymagań proporcjonalnie do możliwości, e) wykorzystywania wszystkich okazji do oddziaływań wychowawczych.
3. Rodzice są pierwszymi wychowawcami swoich dzieci. Zobowiązani są do: a) wychowywania dzieci w łączności z Chrystusem i Kościołem, b) dawania świadectwa wiary, c) dbania o własny rozwój duchowy, d) uczestniczenia w spotkaniach formacyjnych zebraniach, uroczystościach organizowanych przez szkołę, e) ścisłej współpracy ze szkołą.
Cele szkoły 1. Szkoła jest miejscem wzrastania w mądrości. Celem szkoły jest doprowadzenie wychowanków do takiego poziomu dojrzałości duchowej, poznawczej, wolitywnej, emocjonalnej, społecznej, fizycznej, aby potrafili na miarę swego wieku i możliwości dokonywać wyborów i podejmować działania zgodnie z Ewangelią, poznawać rzeczywistość, w sposób dojrzały wyrażać siebie i troszczyć się o swoją kondycję psycho-fizyczną oraz żyć we wspólnocie ludzkiej. 2. Rozwój duchowy A. Wiara a) przyjmowanie wiary jako daru Boga i dzielenie się nią, b) praktykowanie modlitwy, c) zawierzanie trudnych spraw Bogu, d) słuchanie Słowa Bożego, ocena zdarzeń w jego świetle, e) posłuszeństwo Słowu Bożemu, f) współpraca z łaską. B. Nadzieja a) odczytywanie Bożego działania w codziennym życiu, b) zaufanie Bożej Opatrzności (Mt 6, 25-34; Rz 8, 28), c) pogłębienie pewności w zbawienie wieczne. C. Miłość a) przyjęcie Boga jako Miłości, odkrywanie Go w otaczającym świecie, b) poznanie i przyjęcie siebie jako Dziecka Bożego, c) dawanie świadectwa miłości Boga na co dzień, d) podejmowanie trudu samowychowania, dążenie do doskonałości, praktykowanie wyrzeczeń.
3. Rozwój społeczny a) przyjęcie każdego człowieka jako daru Boga, b) nawiązanie z nim relacji opartych na miłości, szacunku, wyrozumiałości, życzliwości, przyjaźni, c) dbanie o kulturę słowa, d) dostrzeganie jego potrzeb, bezinteresowna pomoc, e) szanowanie pracy bliźniego, f) zachowanie dobrego imienia bliźniego, mówienie prawdy z miłością (Np 25, Pisma św. Franciszka), g) rozwiązywanie sporów zgodnie z Ewangelią, h) przebaczanie sobie i innym, i) miłość wobec nieprzyjaciół, j) efektywne współdziałanie w zespole, k) ukazywanie wartości rodziny w życiu człowieka, l) kształtowanie poczucia więzi z najbliższym środowiskiem (rodzina, szkoła, region, kraj), troska o ich dobre imię, m) rozbudzanie wrażliwości na piękno i sztukę, n) rozwijanie uczuć patriotycznych, poszanowanie symboli i tradycji narodowych, o) szacunek dla dobra wspólnego i narodowego, p) aktywne włączanie się w życie społeczne w poczuciu obowiązku.
4. Rozwój poznawczy a) usprawnienie zmysłów, b) umiejętność obserwacji, kojarzenia, wypowiadania się, c) zdolność koncentracji uwagi, d) umiejętność poszukiwania, porządkowania, weryfikowania i wykorzystywania informacji, rozróżnianie prawdy od fałszu, e) wypracowanie sposobów efektywnego uczenia się, f) zdobywanie wiedzy i umiejętność zastosowania jej w dobrym celu, g) przewidywanie skutków podjętych działań, h) rozwiązywanie problemów w sposób twórczy, i) poznanie uzdolnień i rozwój zainteresowań, j) dostrzeganie piękna w otaczającym świecie i ludzkiej twórczości. 5. Rozwój wolitywny a) wyznaczanie celów zgodnie z ewangeliczną hierarchią wartości, dążenie do ich osiągnięcia, b) przezwyciężanie lenistwa, c) budzenie dobrych motywacji, d) podejmowanie właściwych decyzji i odpowiedzialność za swoje działania, e) samodzielność i uczciwość w pracy, f) punktualność, dyscyplina w czasie zajęć g) ład i porządek.
6. Rozwój emocjonalny a) uświadamianie własnych emocji i uczuć, nazywanie ich i kierowanie nimi od egoistycznego zamknięcia do ofiarnego obdarowania, b) wyrażanie i powściąganie uczuć zgodnie z rozumnym porządkiem cnót, c) uwalnianie własnych opinii i ocen spod wpływu uczuć dla poznania prawdy, d) rozwijanie uczuć wyższych: miłości, przyjaźni, e) właściwe przeżywanie zwycięstw i porażek, f) akceptacja własnej odmienności płciowej. 7. Rozwój fizyczny a) uświadamianie sobie własnych potrzeb, b) nazywanie potrzeb i nabywanie umiejętności panowania nad nimi, c) rozwijanie sprawności manualnych oraz ogólnej sprawności fizycznej, d) zapobieganie powstawaniu oraz korygowanie wad postawy, e) dbanie o zdrowie i higienę osobistą, f) troska o higienę pracy umysłowej i snu, g) poszanowanie własnego ciała i ochrona własnej intymności, h) pozytywne przyjmowanie objawów psychicznych i fizycznych okresu dojrzewania.
Formy realizacji Szkoła do realizacji wyżej wymienionych celów wykorzystuje różne formy pracy, które są konkretnymi zadaniami. Dają one możliwości wielostronnych oddziaływań wychowawczych. Są propozycjami i stanowią pomoc przy formułowaniu rocznych programów wychowawczych dla całej szkoły i poszczególnych klas. Cała wspólnota szkolna tj. dzieci nauczyciele i rodzice uczestniczą aktywnie w realizacji zadań, które wynikają z misji i franciszkańskiej duchowości szkoły. · Msze święte, sakrament pokuty, rekolekcje, konferencje, spotkania formacyjne, · codzienna modlitwa, · rozważanie Pisma świętego i źródeł franciszkańskich, inne formy modlitwy, · czytelnictwo prasy i książek katolickich, · uroczystości kościelne i szkolne, · pielgrzymki do miejsc religijnych, · świąteczne spotkania wspólnoty szkolnej, · czyny charytatywne, pomoc potrzebującym, · zespoły koleżeńskie, pomoc słabszym, · zajęcia zintegrowane i lekcje prowadzone w szkole, · godziny wychowawcze, · indywidualny kontakt nauczyciela z uczniem, · prace domowe, · zajęcia świetlicowe (gry i zabawy ogólnorozwojowe), · zajęcia pozalekcyjne z udziałem rodziców (np. chór szkolny), · twórczość plastyczna, wystawy, · zajęcia wyrównawcze, · organizacje dziecięce, sejmiki klasowe, samorząd szkolny, · koła zainteresowań, · kronika szkolna, kroniki klasowe, · redagowanie gazety szkolnej „Jałowiec”, · teatr szkolny (rodzice, nauczyciele, uczniowie), · okolicznościowe dekoracje szkoły i klas, · prace społeczno-użyteczne, dyżury, · lekcje muzealne, · zielone szkoły, szkoły przetrwania, · spektakle teatralne, seanse filmowe, koncerty muzyczne, · konkursy, olimpiady, · kiermasze, · zebrania z rodzicami, dni otwarte, odwiedziny w domach, · spotkania z zaproszonymi gośćmi, · „dni radosne” (prima aprilis, bal karnawałowy), · klasowe spotkania uczniów, rodziców i nauczycieli przy herbatce, · zajęcia sportowe, · gry i zabawy ruchowe, · gimnastyka korekcyjna, · rozgrywki sportowe z udziałem rodziców, · pikniki rodzinne, · spacery, wycieczki, biwaki, wędrówki po górach. Uzupełnieniem programu wychowawczego jest program franciszkański tzw. ścieżka franciszkańska.
SŁOWO DO WYCHOWAWCÓWPAMIĘTAJMY! Wychowanie jest sztuką. Trzeba się go uczyć przez całe życie!Cierpliwie... Pokornie... W postawie wdzięczności... Często na kolanach... Wykorzystując wychowawcze sukcesy, oraz wychowawcze porażki.
|
|